Category: เนื้อหาบทกวี

ลูกรองเท้าติดบันไดเลื่อน วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2568 เกิดเหตุการณ์น่าตกใจขึ้นที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในเมืองปีนัง ประเทศมาเลเซีย เมื่อเด็กชายวัย 8 ขวบ

ซึ่งกำลังเดินขึ้นบันไดเลื่อนพร้อมครอบครัว ต้องเผชิญกับสถานการณ์เสี่ยงอันตราย รองเท้าของเด็กเกิดเข้าไปติดกับด้านข้างของบันไดเลื่อน

โดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้บรรยากาศที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความคึกคัก กลับกลายเป็นความตื่นตระหนกในเสี้ยววินาที  

ขณะที่บันไดเลื่อนยังคงเคลื่อนตัวต่อไป แรงดึงของเครื่องจักรทำให้เท้าของเด็กชายถูกหนีบแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ครอบครัวของเด็กรีบร้องขอความช่วยเหลือจากผู้คนรอบข้าง

ความสับสนและตกใจทำให้สถานการณ์ยิ่งตึงเครียด ทว่าในช่วงเวลาอันคับขันนั้น

สิ่งที่เกิดขึ้นคือภาพความร่วมมืออันน่าประทับใจจากพลเมืองดีหลายเชื้อชาติ ไม่ว่าจะเป็นชาวมาเลเซีย ชาวจีน ชาวอินเดีย และนักท่องเที่ยวชาวยุโรป ต่างเข้ามาร่วมมือกันช่วยเหลือเด็กชายทันที  

พลเมืองดีเหล่านั้นมีทั้งคนที่รีบกดปุ่มหยุดฉุกเฉินของบันไดเลื่อน ขณะที่บางคนช่วยกันดึงรองเท้าออกจากช่องว่างของบันไดเลื่อน

หลายคนพยายามปลอบโยนครอบครัวของเด็กชายเพื่อให้คลายความตื่นตระหนก กระทั่งในที่สุด รองเท้าของเด็กชายก็หลุดออกมาได้โดยไม่มีใครได้รับบาดเจ็บร้ายแรง  

เหตุการณ์นี้ไม่เพียงแต่ทำให้ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างถอนหายใจโล่งอก

แต่ยังแสดงให้เห็นถึงความมีน้ำใจและความเป็นมนุษย์ที่ไม่มีพรมแดน ไม่ว่าผู้คนเหล่านั้นจะมาจากประเทศใด หรือพูดภาษาที่แตกต่างกัน พวกเขาก็พร้อมยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือโดยไม่ลังเล  

หลังจากเหตุการณ์ผ่านไป แม่ของเด็กชายได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อท้องถิ่น โดยเล่าถึงช่วงเวลาที่หัวใจแทบหยุดเต้น

พร้อมแนะนำถึงสิ่งสำคัญที่ควรจำเมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ฉุกเฉินเช่นนี้ “ตอนที่รองเท้าของลูกติดบันไดเลื่อน ฉันร้องตะโกนว่า ‘ช่วยด้วย‘

ซึ่งมันยิ่งทำให้คนรอบข้างสับสนและตกใจไปด้วย ฉันคิดว่าน่าจะดีกว่าถ้าฉันร้องว่า ‘กดหยุดบันไดเลื่อน‘ หรืออธิบายสถานการณ์ให้ชัดเจนมากขึ้น”  

เธอยังกล่าวเสริมว่า การตั้งสติและการสื่อสารที่ถูกต้องเป็นสิ่งสำคัญที่สุดเมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน โดยเฉพาะในสถานที่สาธารณะอย่างห้างสรรพสินค้า ซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายเชื้อชาติและภาษา  

เหตุการณ์ในครั้งนี้ถูกเผยแพร่ไปอย่างกว้างขวางบนโซเชียลมีเดีย ภาพของพลเมืองดีจากหลากหลายชาติที่ช่วยเหลือเด็กชาย สร้างความประทับใจและได้รับคำชื่นชมจากผู้คนทั่วโลก

หลายคนมองว่าเหตุการณ์นี้เป็นตัวอย่างของการอยู่ร่วมกันอย่างมีน้ำใจและความรักต่อเพื่อนมนุษย์  

เจ้าหน้าที่ของห้างสรรพสินค้าได้ออกแถลงการณ์ขอบคุณพลเมืองดีทุกคนที่ช่วยเหลือ

และยืนยันว่าจะมีการตรวจสอบความปลอดภัยของบันไดเลื่อนทุกจุดอีกครั้งเพื่อป้องกันไม่ให้เหตุการณ์ลักษณะนี้เกิดขึ้นอีก  

ในท้ายที่สุด เหตุการณ์นี้ไม่ได้จบลงเพียงแค่ความโล่งอกที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ แต่มันยังเป็นเครื่องเตือนใจให้ผู้คนระมัดระวังในการใช้บันไดเลื่อน และยังสะท้อนให้เห็นถึงความงดงามของการช่วยเหลือกันโดยไม่แบ่งแยกเชื้อชาติหรือศาสนา  

สนับสนุนโดย      เครื่องช่วยฟังที่เสียงรบกวนน้อยที่สุด

เปแอสเช – แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ถูก ลา ลีกา ยื่นร้องเรียน ละเมิดกฎควบคุมการเงิน

         สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ  หรือยูฟ่า ได้รับการร้องเรียนจาก ลา ลีกา สเปน ให้ทำการตรวจสอบ 2 สโมสรยักษ์ใหญ่ในข้อหาเรื่องของการละเมิดกฎควบคุมทางการเงิน

  โดย2 สโมสรที่ได้รับการร้องเรียนให้ทำการตรวจสอบก็คือ ปารีส แซงต์ แซร์กแมง  กับทีมสโมสร แมนเชสเตอร์ ซิตี้ 

        สำหรับหัวข้อของการถูกร้องเรียนนั้น ทาง ลา ลีกา สเปน อยากจะให้ทางอยู่ฟ้าได้ทำการตรวจสอบเนื่องจากว่าพบว่าทั้งสองสโมสรนั้นมีการใช้เงินเป็นจำนวนมากในช่วงหลายฤดูกาลที่ผ่านมา

ซึ่งจะเห็นได้จากว่าทั้งสองทีมนั้นมีการสร้างทีมที่มีความแข็งแกร่งมีการซื้อตัวนักเตะเยอะแยะมากมาย  

           ซึ่งถ้าหากมองดูให้ดีก็จะเห็นว่าเรื่องของการซื้อตัวนักเตะนั้นทั้งสองทีมมักจะมีการจ่ายค่าตัวนักเตะในปริมาณที่สูงและก็มีการซื้อตัวนักเตะรุ่นใหม่ๆเข้าไปในทีมอยู่บ่อยๆ 

โดยที่ผ่านมานั้นก็มีหลายคนที่เห็นถึงความผิดปกติในเรื่องของการใช้จ่ายเงินของทั้งสโมสรปารีสแซงต์-แชร์กแมงและทีมสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี้และมีการตั้งคำถามเกิดขึ้นมาอยู่บ่อยครั้งเกี่ยวกับเรื่องของการละเมิดการควบคุมการใช้เงิน 

    อย่างไรก็ตามทางด้านประธานบริหารของลาลีกาสเปนนั้นได้เห็นว่าปารีสแซงต์แชร์กแมงนั้นได้มีการทำการต่อสัญญากับนักเตะคนหนึ่งและได้มีการเซ็นค่าเหนื่อยให้กับนักเตะคนดังกล่าว

ซึ่งสัญญานั้นสูงถึง 300 ล้านยูโรในขณะเดียวกันยังมีค่าเหนื่อยหลังจากที่ถูกหักภาษีมูลค่าเพิ่มอีก 100 ล้านยูโรต่อปีอีกด้วย 

โดยนักเตะที่มีรายชื่อว่าได้ค่าเหนื่อยเยอะจนนำมาซึ่งการสงสัยเรื่องของการใช้เงินของทีม เปแอสเซ ก็คือ คีลิยาน เอ็มบัปเป นั่นเอง 

             ซึ่งประธานบริหารของลาลีกาสเปนมองว่าจำนวนเงินดังกล่าวนั้นเมื่อคำนวณดูแล้วจะเห็นได้ว่ามันมีมูลค่าที่สูงมากซึ่งถือว่าเป็นการผิดกฎไฟแนนเชียลแฟร์เพลย์อย่างแน่นอน

ดังนั้นเขาจึงอยากจะให้ทำการตรวจสอบและเขาต้องการที่จะฟ้องทีมปารีสแซงต์แชร์กแมงเกี่ยวกับเรื่องของการฝ่าฝืนกฎระเบียบข้อบังคับเอกด้วย

เพราะการใช้เงินในปริมาณที่มากที่เกินกว่ากฎไฟแนนเชียลแฟร์เพลย์นั้น เกิดความไม่ยุติธรรมกับทีมอื่นนั่นเอง

           ส่วนทางด้านสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี้เองก็ถูกจับตามองเช่นเดียวกันว่าอาจจะมีการใช้เงินเกินที่มีการตั้งกฎไฟแนนเชียล แฟร์ เพลย์เนื่องจากว่าทางทีมสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี้นั้นก็พึ่งมีการซื้อตัวนักเตะมาร่วมทีม

โดยมีการประกาศเกี่ยวกับเรื่องของค่าตอบแทนค่าเหนื่อยและบวกเงินโบนัสซึ่งรวมกันและมีมูลค่ามากกว่า 300 ล้านยูโรซึ่งนักเตะคนนี้ทำใบประกาศเป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าได้มาร่วมงานด้วยอย่างแน่นอนซึ่งเขาก็คือโ  เออลิง เบราต์ ฮาลันด์ นั่นเอง

สนับสนุนโดย     คาสิโนเวียดนาม

การถ่ายภาพเป็นหนึ่งในสิ่งประดิษฐ์ที่สำคัญในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ จุดเริ่มต้นของการถ่ายภาพมีขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 19

โดยมีนักวิทยาศาสตร์และนักประดิษฐ์หลายคนที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาเทคโนโลยีนี้

การถ่ายภาพเริ่มต้นจากแนวคิดเกี่ยวกับ “กล้องทาบเงา” หรือกล้องปิดทึบ (camera obscura)

ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ใช้หลักการแสงผ่านรูเล็กๆ บนผนังห้องและทำให้เกิดภาพของวัตถุภายนอกบนผนังด้านใน แนวคิดนี้มีมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณและได้รับการพัฒนาโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวอาหรับ อิบน์ อัล-ฮัยซัม (Ibn Al-Haytham)

ในช่วงศตวรรษที่ 10 แต่ยังไม่มีวิธีการบันทึกภาพได้ถาวร จนกระทั่งศตวรรษที่ 19 ที่นักวิทยาศาสตร์เริ่มพยายามค้นหาวิธีการบันทึกภาพที่มองเห็น

ในปี 1826 นักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศส โจเซฟ นีเซฟอร์ เนียปส์ (Joseph Nicéphore Niépce) ได้สร้างภาพถ่ายถาวรครั้งแรกของโลก

ด้วยกระบวนการที่เรียกว่า “เฮลิโอกราฟี” (heliography) โดยใช้แผ่นดีบุกเคลือบด้วยสารไวแสงและถ่ายภาพจากหน้าต่างของบ้านของเขาในฝรั่งเศส ภาพนี้ต้องใช้เวลาถึง 8 ชั่วโมงในการบันทึกแสงจึงจะเห็นภาพ

ต่อมาในปี 1839 หลุยส์ ดาแกร์ (Louis Daguerre) ซึ่งเป็นชาวฝรั่งเศสเช่นกัน ได้พัฒนากระบวนการที่เรียกว่า “ดาแกร์โรไทป์” (daguerreotype)

ซึ่งทำให้การถ่ายภาพสามารถบันทึกได้รวดเร็วและชัดเจนมากขึ้น ดาแกร์โรไทป์ถือเป็นกระบวนการถ่ายภาพเชิงพาณิชย์ครั้งแรกของโลกและได้รับความนิยมอย่างมากในยุโรปและสหรัฐอเมริกา

ในช่วงเวลาเดียวกัน วิลเลียม เฮนรี ฟอกซ์ ทัลบอต (William Henry Fox Talbot)

นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้พัฒนากระบวนการถ่ายภาพที่เรียกว่า “คาลอไทป์” (calotype) ซึ่งใช้กระดาษเคลือบสารไวแสง การพัฒนานี้เป็นรากฐานของระบบการถ่ายภาพที่ใช้ฟิล์ม ซึ่งสามารถทำสำเนาภาพถ่ายได้หลายชุด ต่างจากดาแกร์โรไทป์ที่สามารถสร้างภาพได้เพียงภาพเดียว

วิวัฒนาการของการถ่ายภาพก้าวหน้าอย่างรวดเร็วเมื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 20 โดยมีการพัฒนากล้องถ่ายภาพที่ใช้ฟิล์มและกล้องพกพาที่สามารถใช้งานได้ง่ายขึ้น กล้อง Kodak Box Camera ที่เปิดตัวในปี 1900

เป็นหนึ่งในกล้องที่ได้รับความนิยมอย่างสูง เนื่องจากผู้คนทั่วไปสามารถถ่ายภาพได้เองโดยไม่ต้องพึ่งช่างภาพมืออาชีพ

ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การถ่ายภาพเริ่มเข้ามามีบทบาทในสื่อสารมวลชนและกลายเป็นเครื่องมือในการบันทึกเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ การพัฒนาของภาพถ่ายทางอากาศและภาพถ่ายทางวิทยาศาสตร์

เช่น การถ่ายภาพด้วยรังสีเอกซ์ (X-ray) และการถ่ายภาพผ่านกล้องจุลทรรศน์ ก็มีบทบาทสำคัญในการขยายขอบเขตของการถ่ายภาพในวงการวิทยาศาสตร์

เมื่อถึงศตวรรษที่ 21 เทคโนโลยีการถ่ายภาพดิจิทัลได้เข้ามาแทนที่กล้องฟิล์มแบบดั้งเดิมอย่างรวดเร็ว

กล้องดิจิทัลที่สามารถบันทึกภาพได้เป็นจำนวนมากและแก้ไขได้ทันทีทำให้การถ่ายภาพเป็นเรื่องง่ายและเข้าถึงผู้คนทุกระดับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการพัฒนาของสมาร์ทโฟนที่มีกล้องถ่ายภาพคุณภาพสูง ทำให้ทุกคนสามารถเป็นช่างภาพได้เพียงแค่ใช้โทรศัพท์มือถือ

จากการบันทึกภาพด้วยแผ่นโลหะมาสู่การถ่ายภาพด้วยสมาร์ทโฟนในปัจจุบัน การถ่ายภาพได้กลายเป็นศิลปะและเครื่องมือในการสื่อสารที่สำคัญของมนุษยชาติ

ผู้ให้การสนับสนุนโดย      เครื่องช่วยฟังที่เสียงรบกวนน้อยที่สุด

เมืองเป็นศูนย์รวมของอาคาร สถาปัตยกรรม โครงสร้างพื้นฐาน และวัฒนธรรมที่หลากหลาย ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเกี่ยวข้องกับศิลปะ

โดยตรงหรือโดยอ้อม ตั้งแต่การออกแบบอาคารไปจนถึงการจัดวางพื้นที่สาธารณะ ศิลปะจึงเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยขับเคลื่อนและพัฒนาเมืองในหลายมิติ ทั้งในเชิงกายภาพ สังคม และเศรษฐกิจ  

1. ศิลปะสร้างสภาพแวดล้อมที่สวยงามและน่าอยู่ 

ศิลปะช่วยเติมเต็มพื้นที่ในเมืองให้มีชีวิตชีวาและดึงดูดใจมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบสถาปัตยกรรมที่โดดเด่น หรือการสร้างพื้นที่ศิลปะสาธารณะ (Public Art) เช่น จิตรกรรมฝาผนัง (Murals) รูปปั้น หรือการจัดสวนสาธารณะที่มีเอกลักษณ์ ล้วนช่วยให้เมืองดูน่าอยู่และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว การมีพื้นที่ศิลปะในเมืองยังช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้ประชาชนเกิดความคิดสร้างสรรค์ และทำให้เกิดปฏิสัมพันธ์ในสังคมมากขึ้น  

2. ศิลปะสร้างตัวตนและอัตลักษณ์ให้เมือง  

ศิลปะเป็นตัวสะท้อนวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และวิถีชีวิตของชุมชนในเมืองนั้น ๆ เมืองที่มีเอกลักษณ์ทางศิลปะมักดึงดูดความสนใจจากนักท่องเที่ยวและผู้มาเยือน ตัวอย่างเช่น เมืองหลวงเก่าอย่างกรุงเทพฯ ที่มีศิลปะไทยผสมผสานกับศิลปะร่วมสมัย หรือเมืองเชียงใหม่ที่เป็นศูนย์กลางของศิลปะพื้นเมืองและงานหัตถกรรม การพัฒนาเมืองด้วยการนำเสนออัตลักษณ์ทางศิลปะนี้ ไม่เพียงแต่ทำให้เมืองมีเสน่ห์ แต่ยังช่วยสร้างความภาคภูมิใจให้คนในท้องถิ่น  

3. ศิลปะช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจเมือง

เมืองที่ขับเคลื่อนด้วยศิลปะมักมีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน ศิลปะและวัฒนธรรมสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยว สร้างงาน และกระตุ้นการลงทุนในอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ เช่น งานแสดงศิลปะ เทศกาลดนตรี หรือตลาดนัดศิลปะ ซึ่งไม่เพียงแค่เพิ่มรายได้ให้กับเมือง แต่ยังสร้างโอกาสให้ศิลปินและผู้ประกอบการท้องถิ่นได้แสดงฝีมือและขายผลงานของตนเอง  

4. ศิลปะช่วยพัฒนาสังคมและส่งเสริมความเท่าเทียม  

นอกจากศิลปะจะมีบทบาทในการตกแต่งเมืองให้สวยงามแล้ว ยังมีส่วนสำคัญในการพัฒนาสังคมให้เข้มแข็งและมีความเท่าเทียม การใช้ศิลปะเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชน ช่วยให้ประชาชนจากหลากหลายกลุ่มสามารถแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และสร้างความเข้าใจกันมากขึ้น ตัวอย่างเช่น โครงการศิลปะชุมชน (Community Art) ที่เปิดโอกาสให้ประชาชนเข้ามาร่วมสร้างงานศิลปะเพื่อแก้ปัญหาสังคมหรือปรับปรุงพื้นที่เสื่อมโทรมให้กลับมามีชีวิตชีวา  

5. ศิลปะช่วยกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม 

เมืองที่ให้ความสำคัญกับศิลปะมักเป็นเมืองที่มีความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมที่ล้ำสมัย การส่งเสริมศิลปะไม่เพียงแต่ช่วยให้เกิดงานสร้างสรรค์เชิงศิลปะเท่านั้น แต่ยังช่วยกระตุ้นการคิดนอกกรอบในภาคส่วนอื่น ๆ เช่น การออกแบบผลิตภัณฑ์ นวัตกรรมทางเทคโนโลยี และธุรกิจ  

6. ศิลปะสร้างความเชื่อมโยงระหว่างผู้คน  

ศิลปะมีพลังในการสร้างความเชื่อมโยงและสานสัมพันธ์ระหว่างผู้คนในเมือง ไม่ว่าจะเป็นงานศิลปะตามท้องถนน เทศกาลวัฒนธรรม หรืองานแสดงดนตรี สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นโอกาสที่ผู้คนจากหลากหลายกลุ่มมาพบปะและสื่อสารกัน ทำให้เกิดความรู้สึกของความเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน  

ศิลปะจึงเป็นมากกว่าการตกแต่งเมืองให้สวยงาม แต่ยังเป็นเครื่องมือสำคัญในการสร้างเมืองและขับเคลื่อนการพัฒนาในหลากหลายมิติ ทั้งในด้านกายภาพ เศรษฐกิจ และสังคม

การผสมผสานศิลปะเข้ากับการวางผังเมืองและการพัฒนาพื้นที่ต่าง ๆ ช่วยให้เมืองกลายเป็นสถานที่ที่มีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยโอกาส

สำหรับทุกคน เพราะในท้ายที่สุด เมืองและศิลปะคือสิ่งที่แยกกันไม่ออก เมืองคือศิลปะ และศิลปะคือพลังที่ขับเคลื่อนเมืองให้ก้าวไปข้างหน้าอย่างยั่งยืนและมีความหมาย

สนับสนุนโดย      เครื่องช่วยฟังตัดเสียงรบกวน